Żeby się rozwijać, trzeba grać

Najbardziej trafnym przykładem narzędzia Edutainment w biznesie są gry symulacyjne planszowe, coraz chętniej i częściej wykorzystywane przez działy HR w celu podnoszenia kwalifikacji pracowników. Stwarzają one optymalne warunki do doświadczania sytuacji bliskich rzeczywistym, osiągając wysoką skuteczność edukacyjną. Zgodnie z powiedzeniem Konfucjusza, iż „Tylko to, co sam przeżyjesz, naprawdę zrozumiesz”

Czym więc są symulacje? To gry decyzyjne o zróżnicowanej złożoności, wysoko skuteczne w przekazywaniu wiedzy, a zarazem wciągające i emocjonujące dla uczestników. Do każdej rozgrywki przystępuje  kilka zespołów, które konkurują ze sobą na symulowanym rynku. Zasady gier wiernie odzwierciedlają złożoną rzeczywistość biznesową. Przeinwestowanie grozi utratą płynności finansowej, wzrost wydatków na promocję ułatwia sprzedaż, a zła alokacja zasobów podnosi koszty.

Uczestnicy, jako zarządy firm lub zespołów projektowych, dążą do wygranej. W zależności od rodzaju gry, każdorazowo oznacza to coś innego: osiągnąć zysk, obniżyć koszty, dostosować produkcję do wymagającego rynku, rozwinąć sprzedaż, zrealizować najlepszy projekt. Gracze podejmują takie same decyzje, jakie w rzeczywistości podejmują menedżerowie w firmach. Planują strategię, starają się wyprzedzić konkurencję, podejmują decyzje finansowe, logistyczne i wiele innych. Podczas każdej symulacji uczestnicy podejmują kilkadziesiąt decyzji, a konsekwencje każdej są widoczne od razu. Dzięki temu, że gracze odczuwają skutki swoich decyzji „na własnej skórze”, symulacje tak dobrze uczą całościowego rozumienia złożonych procesów zachodzących wewnątrz firmy i na rynku. Uczestnicy sterują tymi procesami, mogą uczyć się na błędach, rozumieją jak ich decyzje i działania wpływają na całą firmę.
Gry symulacyjne to intensywne i efektywne szkolenie przeprowadzone w formie zabawy. Dzięki nim uczestnicy mogą ogarnąć złożone procesy zachodzące w firmie, spojrzeć na nią, jak na system różnych powiązań, zrozumieć istotę planowania strategicznego oraz doświadczyć zmienności otoczenia.

Tło edukacyjne posiadają również w swoim założeniu chociażby coraz bardziej popularne gry fabularne miejskie lub terenowe, które spotykamy w ofercie firm organizujących spotkania integracyjne dla biznesu. Uczestnicy, podzieleni na małe grupy, przemierzają wyznaczoną przestrzeń według scenariusza. Każde nowe odkryte miejsce ujawnia kolejną zagadkę do rozwiązania. W zależności od lokalizacji gry, wskazówki ukryte są na pomnikach, w kościołach, kafejkach, murach obronnych, sklepach, muzeach, kopalniach, jaskiniach, zamkach, bunkrach, lasach czy szuwarach.  Niczym bohaterowie filmów, uczestnicy napotykają na swej drodze tajemnicze postacie, bohaterów z historii lub literatury, którzy czasem pomagają, a czasem mylą trop.

Niezwykle ważny jest tu prolog, czyli intrygująca zapowiedź fabuły, którą uczestnicy gry otrzymują jeszcze przed jej rozpoczęciem. Odkrywa ona przed nimi rąbek tajemnicy i powoduje, że oczekują z niecierpliwością na akcję. Akcja prowadzi ich po najciekawszych punktach miasta, bądź wybranym, malowniczym miejscu w Polsce, objawiając się im z zupełnie nowej perspektywy, a poprzez stawienie czoła wielu różnorodnym wyzwaniom, przybliżają drużyny do zwycięstwa.

W zależności od wybranego miejsca, chwytliwym pretekstem do fabuły gry są wydarzenia historyczne, filmy czy fikcje literackie. Grę można osadzić w dowolnej konwencji, miejscu oraz czasie. Tematem przewodnim może być odnalezienie ukrytego skarbu, odkrycie tajemnicy czy wyjaśnienie morderstwa. Konwencja może być szpiegowska, wojenna, królewska, magiczna bądź kryminalna. Nie ma tu żadnych ograniczeń i tylko od kreatywności twórców zależy innowacyjność programu. Taką grę z łatwością można modyfikować w zależności od grupy docelowej i założeń merytorycznych.

Pamiętajmy jednak, że gry fabularne to nie tylko integracyjna zabawa. Gra miejska np. jest  nietuzinkowym zwiedzaniem miasta, poznawaniem jego historii, legend i tradycji, odkrywaniem ciekawostek i nietypowych miejsc. Jednak przede wszystkim jest to kształtowanie umiejętności pracy w zespole i efektywnej komunikacji. Zespołowe rozwiązywanie fascynującej intrygi czy tajemnicy, o jakiej mówi fabuła gry, poprzez zadania, łamigłówki czy konkurencje sprawnościowe, uczy tak kluczowych umiejętności jak efektywna komunikacja, współpraca, twórcze rozwiązywanie problemów, działanie w obliczu zmian i pod presją czasu, planowanie i zarządzanie czasem. Dodatkowo pokazuje proces zdrowej rywalizacji, wyłaniania się lidera czy podziału ról w zespole. Jeśli więc aspekty edukacyjne gry są traktowane priorytetowo „ a tego wymaga Edutainment „ realizujemy konkretne cele rozwojowe, które znajdują swoje podsumowanie w finale gry.